Overdenking

Wedergeboorte

Een paar teksten die van wedergeboorte spreken:

1 Petrus 1:3,4;

Geloofd zij de God en Vader van onze Here Jezus Christus, die ons naar zijn grote barmhartigheid door de opstanding van Jezus Christus uit de doden heeft doen wedergeboren worden tot een levende hoop, tot een onvergankelijke, onbevlekte en onverwelkelijke erfenis, die in de hemelen weggelegd is voor u,

1 Petrus 1:23;

Nu gij uw zielen door gehoorzaamheid aan de waarheid gereinigd hebt tot ongeveinsde broederliefde, hebt dan elkander van harte en bestendig lief,als wedergeboren, en niet uit vergankelijk, maar uit onvergankelijk zaad, door het levende en blijvende woord van God.

Johannes 3:3;

Jezus antwoordde en zeide tot hem: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, tenzij iemand wederom geboren wordt, kan hij het Koninkrijk Gods niet zien.

Johannes 3:7,8

Verwonder u niet, dat Ik u gezegd heb: Gijlieden moet wederom geboren worden. De wind blaast, waarheen hij wil, en gij hoort zijn geluid, maar gij weet niet, vanwaar hij komt of waar hij heengaat; zo is eenieder, die uit de Geest geboren is.

Wedergeboorte betekent: van bovenaf, van een hogere plaats opnieuw geboren.

Wat is eigenlijk de weg naar wedergeboorte?

Nikodemus was de leraar van Israël, hij gaf Bijbelstudie, hij geloofde in God, ook geloofde hij dat Jezus door God gezonden was. Hij ging regelmatig naar de kerk. (Synagoge) Wat was er toch mis met deze Nicodemus, wat maakte hem dan toch zo onrustig. Zo voor het oog was hij toch een voortreffelijk christen. Hij zou zomaar bij ons naar de gemeente kunnen gaan.

Er is een wezenlijk verschil in, in God geloven, en wedergeboren zijn.

Geloof alleen is niet genoeg.

Jakobus 2:19;

Gij gelooft, dat God een enig God is; gij doet wel; de duivelen geloven het ook, en zij sidderen.

De Bijbel leert toch wel, “wie in Mij gelooft heeft eeuwig leven” ja, dat is waar, maar je moet wel zo geloven als de Bijbel dat aangeeft. Hoe geeft de Bijbel dat dan aan?

Je moet eerst tot de ontdekking komen dat je een nul bent, zondig en onrein, pas dan kun je eerlijk en oprecht naar de Here Jezus gaan. Hem vertellen hoe zondig je bent en Hem daar vergeving voor vragen. De Bijbel leert ons dat onze Heiland ons dan graag vergeeft, en gaat onze zonden ook nimmer gedenken, ze zijn weg, foetsie. We moeten dan wel vragen of Hij ons leven wil leiden, en dat wil Hij graag. En Hij gaat ons leven dan ook leiden, voor zover wij Hem daar de ruimte voor geven.

Nu zijn er mensen die zeggen, ho eens even, zo slecht ben ik nu ook weer niet, ik drink niet ik vloek niet, ik geef eenieder het zijne. Dan zegt;

Prediker 7:20

want niemand op de aarde is zoo rechtvaardig, dat hij goed doet zonder te zondigen;

Auw, dat komt hard aan!

Dus ga er maar vanuit dat je zonder onze Heiland niets kunt doen wat in Zijn ogen welgevallig is.

Er zijn veel mensen die hebben het geloof geërfd van hun ouders en grootouders, die houden er een traditionele religie op na. Op een vraag of ze naar de hemel gaan, zeggen ze “dat hoop ik” of ze zeggen dat kun je niet weten. Ik weet niet of ik wel goed genoeg geleefd heb. Daar heeft Pred. 7 al een antwoord op gegeven, je hebt inderdaad niet goed genoeg geleefd. Ik hoop dat u schrikt van wat ik nu zeg, vele van deze mensen gaan met een ingebeelde hemel naar de hel. Zonder wedergeboorte kom je niet in de Hemel. En die wedergeboorte kunnen wij niet bewerken, we worden van bovenaf, van God uit wedergeboren, en ontvangen de Heilige Geest als onderpand voor de erfenis die weggelegd is in de hemelen. En dan wordt pas de Bijbeltekst uit

Romeinen 8:16 voor ons duidelijk.

Namelijk Zijn Geest getuigt met onze geest dat we kinderen van God zijn.  

Is dat bij u niet het geval, moet u zich eens afvragen, wat is er mis met mijn geloofsleven. Of bent u tevergeefs tot het geloof gekomen?

1 Corinthiërs 15:2 zegt:

Door hetwelk gij ook zalig wordt, indien gij het behoudt op zodanige wijze, als ik het u verkondigd heb; tenzij dan dat gij tevergeefs geloofd hebt.

Hier lees je duidelijk dat je tevergeefs kunt geloven!

Wat ik mij wel eens afvraag, hoe kun je, als je wel wederom geboren bent en niet meer naar een gemeente wil, niet of nauwelijks contact wil hebben met andere gelovigen. Hoe kun je dat rijmen met wat Gods Woord ons voorhoudt?

Als je zegt wel te geloven, maar niet weet dat je wederom geboren bent, kan ik mij daar wel iets bij voorstellen, want dan heeft de oude natuur het nog voor het zeggen in je leven. En de oude natuur vindt dat je zelf het belangrijkste bent, en als het dan niet zo gaat als jij wilt, ja, dan gaan we kappen.

Maar, als Zijn Geest met jou geest getuigt dat je een kind van God bent, en je om de leiding van Zijn Geest hebt gebeden, zou je je dan zo afzijdig kunnen houden? Wat denk je?

Het is voor ons allemaal wel eens goed, om in gedachten naar Golgotha te gaan en de Here Jezus recht in de ogen kijken, en vragen Heer, ben ik op de goede weg?

 

In Christus verbonden,

Tjipke